
Ne söylemek istediklerim, ne yazacaklarım hiç bitmedi benim.
Bazen sustum, bazen konuşmaktan yoruldum.
Bazen koştum, bazen koşmaktan yoruldum.
Yazdım, yazdıkça kendim oldum, duruldum.
Eskilerden kalma çok sevdiğim bir şarkının sözleri gibi benim de hayatım :
“ Tam ortasındayım yolun, koşunun.
Tam varıyorum ki hedefe, bir yenisi başlıyor, hâla devam, hâla figan hem de bile bile…
Nasıl da paylaşıyor insan isterse, nasıl da birmiş meğer hasretler, nasıl da mecburmuşuz meğer, sabretmeye, sevmeye öğrenmeye… “
Hayatın izleri ben de, benim izlerim hayatta.
Yazmaya devam yeni yerde, yeni adreste, dostlarla birlikte elbette .

Yorum Yapın