Yıllar önceydi, yanlış hatırlamıyorsam 2002 yılıydı.
Her zaman alış veriş yaptığım kitap evinin raflarından kitap seçerken rastlamıştım o kitaba.
Kitap bir oto biyografiydi. Oto biyografi olduğu için adı dikkatimi çekmişti, çünkü asıl olan, bize sunulan hayatlarımızı yaşarken yaşadıklarımızdan pişman olmamak tı.
Şen Sahir Sılan‘a ait olan Pişman Değilim adlı kitabı tereddütsüz edinip [...]
Fikriye, 1916 yılında, 2. kızını da kucağına aldığında, henüz 17 yaşındaydı ve bu dünyadaki misafirliğinin sadece 12 yıl süreceğini bilmiyordu.
İstanbul Yedikule’de bir konakta otururlardı. Yüzü medeniyete dönük bir anne ve babanın iki kızının küçük olanı idi Fikriye.
Dümdüz siyah saçlara, kestane kahvesi gözlere sahip olan ablasının tam tersine, dalgalı açık kumral saçları, bembeyaz [...]
İstanbul deyince aklıma düşen yerlerden biri de adalardır.
Oralara kadar gidip de, ada havasını solumadan geriye dönmem.
Büyük Ada, Heybeli Ada ve Burgaz Ada en sevdiğim adaların başında gelir.
Bu seferki İstanbul yolculuğumuzda oğlumu da adalarla tanıştırdım.
Bu yazıyı yazma sebebim, oğlumun az önce ” Anne bir daha ne zaman adaya gidebiliriz ? ” sorusu oldu.
Zaman zaman durgun bir göl olurum.
Sakin, dingin, huzurlu.
İçindeki tatlı su balıkları suyun dibinde kıpır kıpır ama gölün üzerinde hiçbir kıpırtı yokmuş gibi.
Ağaçların yeşili ile gökyüzünün mavisi karışır gölün rengine, kendi rengim bu mu gerçekten? Bilmiyorum…
Bazen nilüfer çiçekleri süsler gölün üzerini, bazen yolunu şaşırmış bir sandal.
Bence insan hayatta kendine verilen iki –şey- i çok sever.
Bu iki –şey- insana her zaman verilmeyebilir ama verildiğinde de özel önem taşır.
Büyüklükleri, miktarı hele maddi değeri hiç önemli değildir.
Bu iki –şey- de önemli olan hatırlanmaktır, değer vermektir.
Blog ortamında alındığında daha da anlam kazanır, çünkü blog ortamında yazılarımız konuşur. Yazılarımız bizi birbirimize anlatır. Sonra bir [...]
